D66 nú, na het partijbreed 'ontgassen'
vanwege 15 mei
door Rob van der Hilst, Utrecht
Is het in D66, na vier landelijke bijeenkomsten voor het
broodnodig
'ontgassen' van leden jegens het landelijke partijbestuur
t.g.v. het
verkiezingséchec van 15 mei, als
met de Wet van Sas? (u weet wel: de
heren van sas, die dronken een glas, deden een plas en alles
bleef
zoals het was). Ik vrees van wel.
Alleen het platform (www.)Ongehoord.net
drijft de kritiek, o.a. op
het functioneren van het Landelijke Bestuur en van de
(leiding van
de) Tweede Kamerfractie van D66 in
de afgelopen jaren, constructief
door: zou zoiets anders kúnnen onder sociaal-liberalen?
Als de tekenen niet bedriegen dan zal, in het vervolg van
vier
afgelopen ontlaad-bijeenkomsten, begin-september (zaterdagmiddag 7
september?) een 'partij-conferentie' worden gehouden - geen officieel
partijcongres dus - waarin inhoudelijk zal worden
gedebatteerd over
het nu en vooral over de toekomst
van D66.
Op zichzelf is hier niets mis mee: partijcongressen blijken
in de
regel weinig ruimte te bieden aan
echte discussie en debat. Er
gelden, wat het laatste betreft, slechts aanneem-
en
afwijzingsrituelen van motie's,
daar waarin nog iets van
inhoudelijkheid vanuit de basis van de partij aan de orde
pleegt te
komen.
Trouwens, wat er concreet, in de politiek-bestuurlijke
praktijk, met
aangenomen (vooral politieke)
moties gebeurt? Dat is een van de
vele Grote Geheimen van D66.
Maar wat stoort en blijft storen - van 15 mei jongstleden af
aan tot
op heden - is het totale gebrek aan
verantwoordelijkheidsbesef van
de partijorganisatorische en partijpolitieke (Tweede Kamer-) top van
de partij wat betreft die enorme
verkiezingsnederlaag van 15 mei.
1.
Het Landelijke Bestuur, met aan top partijvoorzitter Gerard Schouw,
valt verantwoordelijk te houden voor een kritiekloze
opstelling van
jaren jegens de Tweede Kamerfractie die vier jaar geleden,
bij het
aantreden van Paars-2, besloot om zeg-maar 'ondergronds' te gaan.
Immers, D66 was in Paars-2, getalsmatig gezien qua steun door een
parlementaire meerderheid in de
Tweede Kamer, in feite overbodig.
In plaats van riant gebruik te maken van de zeg-maar 'parlementaire
overbodigheid' als regeringspartij, door als
'quasi-oppositiepartij'
helder en duidelijk te articuleren en te realiseren o.a.
vanuit het
eigen verkiezingsprogramma wat half of juist helemaal níet
in het
Paars-2- regeringsaccoord was
geregeld, koos de toenmalige
Kamerfractie voor een houding van dienstbaar meewerken aan
wat 'kon'
of 'mocht' binnen of in de marges van wat in het
regeeraccoord van
Paars-2 was aangegeven.
Gotspe - gelet op de eigen historische achtergrond en op het
motto
en de opdracht van D66: radicale
democratisering van samenleving en
politiek bestel (twééslag dus). Met
die gekozen burgemeester alleen
zijn we er, en bij lange na, niet.
Zelfs ten tijde van de grote breuk
in Paars-2 - de Nacht van Wiegel
- bleek het LB van D66 niet bereid om te hameren op definitief
vertrek van D66 uit het kabinet: pluche-verslaafdheid van de
D66-ministers en Tweede Kamerfractie en volslagen
afwezigheid van
het landelijke bestuur hierin, die per definitie gehouden is
om de
inhoudelijke belangen van D66 onder alle omstandigheden te
verdedigen.
Als er één gelegenheid is geweest in de afgelopen vier jaar
om met
opgeheven hoofd uit Paars-2 te
kunnen vertrekken, dan was het met de
Nacht van Wiegel wel.
De weinige punten die D66 via Paars-2
wel geregeld wist te krijgen
(regeling euthanasie, homohuwelijk etc.) vallen in het niet
bij de
inhoudelijke armoede die dit kabinet, althans volgens de
D66-visie
en -idealen, ten toon heeft
gespreid.
2.
De leiding van de Tweede Kamerfractie (Thom
de Graaf) heeft, ondanks
waarschuwende kritiek van buiten-af,
de cruciale fout begaan door
een prognose van straks 'electoraal gestraft worden' voor
deelname
aan Paars-2, als een onvermijdbaar noodlot te beschouwen
i.p.v. een
reëel risico dat in vier parlementsjaren met man-en-macht bestreden
zou dienen te worden. In het
vervolg van de Nacht van Wiegel hield
hij zijn rug niet recht en besloot, om na halfzachte
reparatie van
het gekozen-burgemeester-voorstel,
om met de Tweede Kamerfractie
toch maar weer met Paars-2 door te sjokken.
Moraal van dit verhaal:
Kan de toekomst van D66, kunnen broodnodige veranderingen
binnen de
partij, in leidinggevende zin wel worden toevertrouwd aan
individuele personen - ik weet het:
dit was, is en zal altijd
blijven: een zeer kwestbare zaak,
maar dit leeft onder zeer vele
D66ers - die er in de afgelopen jaren maar bitter weinig van
gebakken hebben?
Mijn antwoord luidt: nee.
In onze partij echter lopen - gelukkig - voldoende vrouwen
en mannen
rond aan wie het leiding-geven aan
de inhoudelijke en
organisatorische vernieuwing van D66 met een gerust hart wél
kan
worden toevertrouwd. Te beginnen
met de Jonge Democraten, de
jongerenafdeling van D66, die het toekomstige kader van de
partij
vormen.
Aangezien 'toekomst' vandaag begint, welaan...